Rzeczowo i obiektywnie o zabezpieczaniu się przed zagrożeniem aktami terroru bombowego.

Wokół zjawiska terroryzmu narosło w przeciągu kilku ostatnich lat wiele mitów i niedomówień. Wymagają one niezwłocznego wyjaśnienia chociażby w związku z faktem, iż zjawisko terroryzmu, także w Europie, z każdym dniem zyskuje na sile, a jego eskalacja w tym regionie jest przewidywana na lata 2010-2012, a więc de facto niedaleką przyszłość. Wyobrażenie przeciętnego obywatela o terroryzmie i aktach terroru to przeważnie wypadkowa fragmentarycznych, wyrywkowych informacji przekazywanych przez media przy okazji widocznych "spektakularnych" ataków terrorystycznych w formie raczej relacji niż informacji uświadamiającej możliwe do podjęcia przez obywateli, firmy i instytucje środki ostrożności i ewentualnej reakcji na atak. Przykładowo, co Państwo zrobią słysząc przerywany sygnał syreny - 10 sekund sygnału - 15 sekund przerwy - czy wyjrzą Państwo z okien swoich domów, zakładów pracy i samochodów w poszukiwaniu odpowiedzi co też się takiego stało, czy raczej zamkną Państwo szczelnie wspomniane okna, wyłączą wentylację i klimatyzację, włączą obieg wewnętrzny w samochodzie i pozostaną wewnątrz pomieszczeń, gdyż jest to sygnał o ataku i skażeniu substancjami biochemicznymi? Nasza postawa wobec zjawiska terroryzmu jest efektem albo anemii informacyjnej, w tym przypadku braku informacji o konkretnych rozwiązaniach dotyczących prewencji i reakcji na akt terroru, nadmiaru informacji - odnośnie relacjonowania wspomnianych "sukcesów" terrorystów, oraz dezinformacji, w tym przypadku chociażby praktyki zamiennego użycia w słowa terrorysta z takimi terminami jak bojownik, partyzant czy bandyta, które rodzą zupełnie inne konsekwencje prawne dla wspomnianych oraz budzą w społeczeństwie skrajne różne odczucia. Generalnie nawet gdy popieramy idee przemawiające za działalnością bojowników czy partyzantów i oceniamy je w kategoriach dobry-zły, to w momencie zastosowania przemocy przez ww. ich działalność staje się działalnością terrorystyczną i może być wyłącznie przedmiotem naszego potępienia, jako, że narusza nasze prawa i wolności oraz stanowi dla nas realne zagrożenie. Dzieje się tak przede wszystkim ze względu na specyfikę terroru, min fakt, iż "terror jest teatrem zwróconym nie przeciw tym, których zabija, ale w stronę tych co to oglądają" i tym samym każdy może się stać jego przypadkową ofiarą.

Definicja terroryzmu także stwarza od lat dużo problemów, jednakże jesteśmy w stanie wyodrębnić zespół cech, które stanowią jego nieodłączne elementy: min terroryzmowi zawsze towarzyszy cel polityczny. Oprócz tego zakłada on zawsze wywołanie określonych reperkusji psychologicznych oraz groźbę użycia przemocy. Co więcej, pomimo tego, iż to co my widzimy jako przejaw terroryzmu to wyłącznie pojedyncze zjawiska, terroryzm jest niewątpliwie procesem, wpisując się na stałe w istnienie realnej gospodarki globalnej i gospodarek lokalnych poprzez konsekwencje ataków i ich niszczycielski wpływ na zaatakowane społeczności, przedsiębiorstwa i instytucje, zjawisko zaopatrywania się przez organizacje terrorystyczne w broń i inne środki przemocy oraz ekonomiczne źródła terroryzmu takie jak bieda. Terroryzm wiąże się przeważnie z długotrwałą działalnością specyficznych grup mającą na celu skrupulatnie zaplanowane i ściśle określone co do celu i sposobu działania prowadzące do osiągnięcia kolejnych etapów w drodze do ostatecznego sukcesu, czyli: zwrócenia uwagi, uznania istnienia, uznania praw, pełnomocnictwa i ostatecznie rządzenia (tego ostatniego etapu jak dotąd nie osiągnęła żadna organizacja terrorystyczna, jakkolwiek OWP znajduje się już od dawna według ocen ekspertów na poziomie pełnomocnictwa). Zgodnie z praktyką należy zatrzymać rozwój takiej organizacji terrorystycznej na najniższym poziomie, ponieważ w pozostałych przypadkach całkowite zapobieżenie atakom staje się niemożliwe, nawet jednak w takiej sytuacji pozostaje dużo miejsca na skuteczne działania prewencyjne i reaktywne możliwe do podjęcia przez społeczeństwo, firmy i instytucje. W związku z nasileniem działalności organizacji terrorystycznych i faktem, iż wiele z nich przeszło już najniższy etap zwrócenia uwagi i zainicjowało działania na znacznie większą skalę, profilaktyka i prewencja stały się jednymi ze skuteczniejszych sposobów nie eliminacji, ale minimalizowania skutków i prawdopodobieństwa wystąpienia ataków terrorystycznych. Przede wszystkim odnosi się do firm i instytucji, których organy zarządcze powinny uwzględnić, czy nie stanowią potencjalnego celu ataku zamachowca. Zamachowcem nie musi być wcale działacz organizacji islamistycznej ale przykładowo niezadowolony ze zwolnienia były pracownik, czy członkowie społeczności, w obrębie której prowadzimy jako forma swoją działalność. Jako, że około 95% wszystkich ataków terrorystycznych to ataki terroru bombowego - to na taką właśnie ewentualność musimy się przygotować. Przede wszystkim należy pomyśleć o tym w jaki sposób dowiadujemy się o podłożonym ładunku. Z badań wynika, że w dużej większości wypadków terrorysta zadzwoni do nas a nie na przykład na Policję. W związku z tym należy pomyśleć czy osoba, która potencjalnie odbierze telefon z groźbą i informacją o zagrożeniu (w większości przypadków asystentka lub sekretarka) jest na to przygotowana? Czy zachowa spokój? Czy zdoła dowiedzieć się czegoś o miejscu podłożenia ładunku albo osobie grożącej? Jak wynika z badań właśnie zachowania szeregowych pracowników w organizacji mogą przesądzić o sprawności i sukcesie przeprowadzonej przez odpowiednie służby akcji rozpoznawczej i ewentualnie ewakuacyjnej budynku. Dalej należy pomyśleć czy mamy jako firma lub instytucja opracowane procedury ewakuacji budynku, czy mamy osobę wyszkoloną, która sprawnie przeprowadzi taką ewakuację, czy jest to osoba kompetentna, o wystarczającej charyzmie, postawna, skuteczna? czy nasi pracownicy zostali przeszkoleni i wiedzą jak się zachować w przypadku groźby ataku bombowego i ewentualnej ewakuacji? czy wykażą subordynację i będą posłusznie wykonywać polecenia osoby kierującej ewakuacją nie zakłócając jej? Na te i szereg innych pytań powinniśmy sobie odpowiedzieć chcąc zabezpieczyć naszą firmę bądź instytucję przez zagrożeniem atakiem terroru bombowego. Często bowiem uświadomienie i zastosowanie kilku prostych form ochrony i procedur oraz postępowanie zgodnie z prostymi i logicznymi skądinąd zasadami może niskim kosztem uchronić nas przez widmem niewyobrażalnych strat ludzkich, materialnych i finansowych.

Wszystkie wymienione kwestie zostały poruszone podczas V Krajowej Konferencji Bezpieczeństwa Biznesu zorganizowanej przez JDS Consulting 7-9 listopada w Warszawie. Podczas wydarzenia zaproszeni eksperci min Naczelnik wydziału ds. Terroryzmu Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji Krzysztof Liedel, podinspektor Stanisław Nakonieczny - ekspert Zakładu Służby Prewencyjnej Centrum Szkolenia Policji w Legionowie, czy Zbigniew Pluciak - koordynator krajowy ds. minersko-pirotechnicznych Zarządu Operacji Antyterrorystycznych Biura Głównego Sztabu Policji informowali uczestników konferencji o skutecznych metodach zabezpieczenia firm i instytucji przed zagrożeniem aktami terroru bombowego. Przedmiotem wnikliwej dyskusji stały się zasady przegotowania odpowiedzi przedsiębiorstw i instytucji na groźbę ataku terrorystycznego oraz zasady ewakuacji zagrożonych budynków, gdzie zasadniczą rolę gra wcześniejsze odpowiednie przeszkolenie osób odpowiedzialnych za ewakuację jak i jej sprawne przeprowadzenie. Uczestnicy konferencji dowiedzieli się także jakie są zasady współpracy w razie zagrożenia z odpowiednimi służbami Państwa oraz jakie są ich własne kompetencje i obowiązki w zakresie zabezpieczenia firmy bądź instytucji. Trzydniowa konferencja przyciągnęła do Centrum Konferencyjno - Szkoleniowego BOSS w Warszawie ponad siedemdziesięciu uczestników, przedstawicieli różnego rodzaju dużych i średnich przedsiębiorstw oraz instytucji, w tym uczelni wyższych i ministerstw. Przedsięwzięciem towarzyszącym konferencji jest przewidziane na 5-7 grudnia sympozjum: "Strategia skutecznego zabezpieczenia przedsiębiorstw przed aktami terroru bombowego".